Beeksafari en ridder in het bos

Toen Anita en Bert Groener in hun flat op de Geessinkbrink zaten, hadden ze nog één grote woonwens, ze zouden zo graag nog dichter bij de natuur willen wonen. Ze waren niet echt ontevreden met wat ze hadden maar voor Bert en Anita mocht het best wat groener. Als ze gingen wandelen met de kinderwagen dan liepen ze steevast richting het nieuwbouwproject Stroinkslanden.

In de jaren zeventig werd een grootschalige staduitbreiding uitgevoerd. Het coulisselandschap met hier en daar een boerderij moest plaatsmaken voor de oprukkende stad. Uiteindelijk kwam deze tot stilstand bij het bos van Smalenbroek en het Erve ’t Stroink waarvan de laatste ook de naamgever van de nieuwe wijk werd.

Als je iets heel erg graag wilt dan kan het zo maar gebeuren dat je wens in vervulling gaat. Nu, zo’n 22 jaar geleden, kwam er een eengezinswoning vrij aan de Holtwiklanden waar de familie Groener zijn intrek nam. Ze zijn nog steeds erg in hun nopjes met het huis en de wijk. De ligging noemen ze uniek. ‘Rust, natuur en winkels in de buurt. Wat wil je nog meer?’

Ze komen nog steeds graag in het bos en voelen zich er vrij. Het bos is alles behalve een enge plek voor ze, Anita wandelt er ook graag alleen. ‘Ik liep eens in het bos en toen kwam ik een ridder tegen. Het was net of ik een andere tijd was binnengestapt. Dat was wel even gek, maar de man voelde zich blijkbaar ook wat ontheemd want die riep ‘zo zie ik er niet altijd uit hoor!’

De ridder, zo bleek later, was verbonden aan Dragonheart, de middeleeuwse winkel met uilenshows die gehuisvest is in de voormalige boerderij van het Erve ‘t Stroink. Een plek waar Anita graag haar bezoek mee naar toe neemt.

Voor Bert is het bos een bron van inspiratie. Als amateur natuurfotograaf heeft hij het halve bos al voor de lens gehad. Zijn foto’s bewijzen dat er meer te zien valt dan alleen een aantal bomen. Reeën, vossen, spechten, duiven en een prachtige bosbeek. ‘We kennen ieder stukje in het bosgebied, zelfs de loop van de beek is ons niet onbekend. Toen zomers de beek een keer droogviel, zijn we met onze kinderen op beeksafari gegaan! Je beleeft het bos op een verrassende manier en komt op plekken waar je anders nooit komt.’ Op de zanderige bodem vonden ze vuursteentjes, keien en zelfs een fossiel. Ze hebben lang de voortuin gesierd, maar zoals dat met zwerfkeien gaat zijn ze weer hun eigen weg gegaan.

‘Wij willen nooit meer weg uit Stroinkslanden.’zegt Anita overtuigd.’

‘Overigens, de meeste mensen die hier komen gaan er niet meer weg!’ vult haar man haar aan.

Ze zeiden het al eerder: rust, natuur en winkels in de buurt. Wat wil je nog meer? Ja soms is het leven aan de andere kant van de stad echt groener, maar je moet het wel willen zien!

Tekst: Jack van Mildert

Foto: Kijk Mijn Wijk